باشد و در روز نيز به سبب سحرى خوردنش سخت گرسنه نشود . پس ، گردهء نان اول به خواندن نافلهء شب كمك مىكند و گردهء دوم به روزه گرفتن ؛ و كسى كه يك روز روزه مىگيرد و يك روز افطار مىكند مانعى ندارد كه در روز افطارش پيش از ظهر و در روز روزه‌داريش در وقت سحر غذا بخورد . اين بود راههاى تنظيم زمان غذا خوردن و دير و زود ( زمانى ) آن . مىگويم : در كافى به اسنادش از ابن اخى شهاب بن عبد ربّه روايت شده كه گفت : « به محضر امام صادق ( ع ) از دردها و پوده‌اى كه مبتلا بودم شكايت كردم . حضرت به من فرمود : صبحانه و شام بخور و در فاصلهء آن دو چيزى نخور كه موجب تباهى بدن است . مگر نشنيده‌اى كه خداى متعال مىفرمايد : لَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيها بُكْرَةً وَ عَشِيًّا . « 57 » از امام صادق ( ع ) روايت شده كه گفت : « امير مؤمنان ( ع ) فرمود : شام پيامبران ثلث اول شب است . پس آن را ترك نكنيد ، زيرا شام نخوردن موجب تباهى بدن است » « 58 » . و نيز از آن حضرت است كه فرمود : « شام نخوردن موجب ضعف و پيرى انسان مىشود « 59 » و براى شخص مسّن لازم است كه با شكم پر بخوابد . » « 60 » از حضرت رضا ( ع ) روايت شده است : « در بدن رگى است كه به آن عشا گويند و هر گاه شخص شام نخورد آن رگ تا صبح صدايش مىزند و مىگويد : خدا تو را گرسنگى دهد چنان كه مرا گرسنه گذاشتى ، و خدا تو را تشنگى دهد چنان كه مرا تشنه گذاشتى . پس هيچ يك از شما شام را ترك نكنيد اگر چه يك لقمه نان يا شربت آبى باشد . » « 61 » از پيامبر ( ص ) روايت شده كه فرمود : « يارانم را چه شده كه گوشت

--> ( 57 ) كافى ، ج 6 ، ص 288 ؛ مريم / 62 : . . . و هر صبح و شام روزى آنها در بهشت مقرّر است . ( 58 ) كافى ، ج 6 ، ص 288 . ( 59 ) حديث را جزرى در النّهايه و زمخشرى در الفائق نقل كرده است . ( 60 ) كافى ، ج 6 ، ص 288 . ( 61 ) همان مأخذ ، ج 6 ، ص 289 .